Το θέατρο στ' ακροδάχτυλα

Summary

"Αυτό το βιβλίο λέει πολλά σχετικά με την αντίληψη του συγγραφέα για τον πολιτισμό και για τη δέσμευσή του να συμβάλει ώστε να συμμετέχουν όλοι σ' αυτόν. Η ποίηση, το θέατρο, συχνά γίνονται αντιληπτά σαν ένα πεδίο απροσπέλαστο, ενώ πολλές τέχνες χαρακτηρίζονται στα βιαστικά ήσσονες. Μια ένδειξη αυτής του της επιθυμίας; Η επιλογή της μαριονέτας ως μέσου έκφρασης, πράγμα διόλου ακίνδυνο ανάμεσα στις καθιερωμένες ιεραρχίες και τις προκαταλήψεις του ακαδημαϊσμού. Του χρειάστηκε όλη του η περιέργεια και μια αμείωτη επιμονή για να δημιουργήσει τη ζωή από κομμάτια ξύλο και ύφασμα και για να αποδώσει στην τέχνη αυτή τον ευγενή χαρακτήρα της... Η αφήγηση που μας δίνει δεν είναι διδακτική ούτε θεωρητική. Είναι η διαδρομή ενός ανθρώπου που γίνεται, όσο κρατάει ένα βιβλίο, μάρτυρας της χαράς και της λύπης του, ένας προσεχτικός τεχνίτης που είναι ταυτόχρονα εφευρέτης και δημιουργός".